wtorek, 4 listopada 2014

Makaron z duszoną dynią, parmezanem i szpinakiem

Jesień kojarzy mi się z dyniami. Ich kolory przypominają piękne, złoto rude liście. Smak jest bardzo delikatny, kremowy. Dynia idealnie komponuje się z wieloma innymi składnikami tworząc przeróżne dania -  zupy, pizze, zapiekanki.

Spróbujcie niezwykle prostego i pysznego makaronu z duszona dynią. Jest super!



Makaron z duszoną dynią, parmezanem i szpinakiem


SKŁADNIKI:
300 g makaronu tagiatelle
150 g dyni
4 garści szpinaku baby
2 male szalotki
kilka gałązek tymianku
parmezan
2 łyżki masła
sól i pieprz do smaku

PRZYGOTOWANIE:
Dynie umyć i pokroić w kostkę. Szpinak umyć i osuszyć a szalotki drobno pokroić.
Na dużej patelni rozpuścić masło i zarumienić szalotki. Dorzucić dynię z tymiankiem i dusić pod przykryciem około 15 minut.
W tym czasie ugotować makaron al dente i zetrzeć parmezan.
Ugotowany makaron przelewamy zimną wodą i odcedzamy i dorzucamy do dyni razem ze szpinakiem i 1/2 parmezanu. Solimy do smaku, dokładnie mieszamy i trzymamy na patelni około 3 minut.
Nakładamy makaron i podajemy z pozostałym parmezanem i świeżo mielonym pieprzem.


czwartek, 30 października 2014

Sałatka z jarmużem, jabłkami i słonecznikiem z dressingiem pomarańczowo-miodowym

Przepyszna i lekka, słodka sałatka. Uwielbiam jarmuż, zwykle jem go w formie chipsów gdyż taki najbardziej smakuje dziewczynkom. Lubie też jarmuż duszony. Jednak zdecydowanie warto spróbować go w wersji na surowo. Jest chrupkość i wyrazisty smak idealnie grają ze słodyczą jabłek, pomarańczy i miodu.


Sałatka z jarmużem, jabłkami i słonecznikiem 
z dressingiem pomarańczowo-miodowym



SKŁADNIKI:
4 garści jarmużu (porwanego na drobne kawałki, bez grubych łodyg)
1 słodkie jabłko
garść nasion słonecznika
1 mała pomarańcz
1 duża łyżka miodu

PRZYGOTOWANIE:
Jarmuż myjemy, osuszamy i liście rwiemy na drobne kawałki pozbawiając je grubszych łodyg. Jabłko kroimy w małe plasterki. Nasiona słonecznika rumienimy na patelni. Pomarańcz kroimy na pół. Jedną połówkę wyciskamy i mieszamy dokładnie w miodem a drugą obieramy i kroimy w małe kawałki.
Jarmuż wysypujemy an duży talerz, posypujemy go prażonymi nasionami słonecznika i kawałkami pomarańczy. Na wierzchu układamy plasterki jabłka. Całość polewamy dressingiem z miodu i pomarańczy.

Irlandzki chleb sodowy / Irish soda bread - tradycyjny przepis podstawowy

Wczoraj gościła u nas przemiła osoba. Pochodzi z Irlandii, a tu, w Polsce jest tymczasowo.  Podczas naszego ostatniego spotkania pokazywałam jej tradycyjne, polskie danie- pierogi. Była też kapusta kiszona i inne pyszności.

Tym razem to ona nauczyła mnie tradycyjnego, irlandzkiego przepisu. Razem upiekłyśmy chleb. Zupełnie inny od chleba jaki znam. To irlandzki chleb sodowy. Przepis niezwykle prosty, przygotowanie chleba to dosłownie 2 minuty. Podstawą chleba jest maślanka i soda.
Tradycyjnie na jego wierzch robi się krzyż, tym razem jednak nie było krzyża, gdyż bez niego niezwykle spodobał się Mani i nazwała go chlebem- jeżykiem :)

Poniższy przepis to przepis podstawowy. Można chleb posypać płatkami owsianymi, można do jego środka dodać zioła albo też zrobić jego słodką wersję dodając bakalie, np żurawinę. Polecam też 3/4 mąki pszennej zamienić na mąkę pełnoziarnistą.
Tym razem testowałyśmy jednak wersję najprostszą. Chleb smakował wyśmienicie, zwłaszcza na ciepło z masłem i domową konfiturą.


Irlandzki chleb sodowy / Irish soda bread



SKŁADNIKI:
450 ml maślanki
450 g mąki
łyżeczka sody
łyżeczka soli

PRZYGOTOWANIE:
Wszystkie składniki należy wymieszać w misce. Przełożyć na blachę na papier do pieczenia. Ciasto będzie bardzo mokre i klejące się do rąk.
Piec 35 minut w 200 stopniach.

Chleb po wyjęciu powinien być z każdej strony twardy, tak jak skórka zwykłego chleba. Po wyjęciu z piekarnika odłożyć go należy na kratkę na około 20 minut żeby odparował.


Razem z naszym gościem spalamy kalorie na wieczornym spacerze :)

wtorek, 28 października 2014

Ziemniaki gratin czyli przepyszna zapiekanka zmiemniaczana

Ziemniak tylko pozornie jest zwykłym warzywem. Wyczarować z niego można jednak istne cuda!
Spróbujcie przepysznych ziemniaków gratin z tymiankiem. Zapiekanka ta wygląda i smakuje obłędnie. Niby ziemniak a danie bardzo eleganckie. I nie jest to takie trudne. Wystarczy 15 minut przygotowań i chwilka cierpliwości, bo później wszystko robi się samo :)
Możecie zrobić je z formie do tarty bądź w naczyniu żaroodpornym.


Ziemniaki gratin z tymiankiem
czyli zapiekanka ziemniaczana


SKŁADNIKI:
1 kg ziemniaków
200 g dobrego żółtego sera
1,5 szklanki słodkiej śmietanki
1 łyżka oliwy z oliwek
1 duża łyżka masła
1/2 łyżeczki soli
1/2 łyżeczki świeżo mielonego pieprzu
1 łyżka listków tymianku
3 ząbki czosnku

PRZYGOTOWANIE:
Naczynie smarujemy delikatnie oliwą z oliwek. Ziemniaki obieramy i kroimy w bardzo cienkie plasterki. Ser żółty ścieramy na tarce. Układamy w formie połowę naszych ziemniaków (tak, aby nachodziły na siebie) i posypujemy je połową żółtego sera. Następnie układamy kolejną warstwę ziemniaków.
Na patelni robimy masło ziołowe- rozpuszczamy masło a na nim rozgrzewamy tymianek i wyciśnięte ząbki czosnku. Masełkiem tym zalewamy równomiernie ziemniaki.
Do śmietanki dodajemy sól i pieprz i zalewamy nią ziemniaki a na wierzch posypujemy pozostałym serem żółtym.

Pieczemy 1 g 20 min w temperaturze 180 stopni (bez termoobiegu).





niedziela, 26 października 2014

Sałatka z rukolą, camembertem i owocami, z orzechową nutą

Niby zwykła garść rukoli z prostymi dodatkami jednak jest jeden mały szczegół, który nadaje tej przystawce charakteru. To olej z prażonych orzechów włoskich. Nie potrzeba żadnych przypraw, żadnych dressingów. Ma on niezwykle bogaty smak, idealnie współgra z ostrym smakiem rukoli, kremowym i delikatnym camembertem i słodkością żurawiny i winogron. Ostatnio to mój hit na popołudniową przekąskę.


Sałatka z rukolą, camembertem i owocami,
z orzechową nutą 




SKŁADNIKI (1 porcja):
2 garści rukoli
1 garść winogron
1/2 sera camembert
garść żurawiny
3 łyżki oleju z prażonych orzechów włoskich

PRZYGOTOWANIE:
Rukole myjemy i osuszamy, układamy na talerzu. Winogrona kroimy na połówki. Na rukoli układamy małe plasterki camemberta, winogrona i posypujemy żurawiną. Całość należy obficie skropić oliwą.

Świetnie pasuje do grzanek z masłem ziołowym.

czwartek, 23 października 2014

Tarta z cukinią, ricottą i kwiatami cukinii

Będąc na wsi zawsze patrzę na produkty które mogę znaleźć w ogrodzie i które zainspirują mnie do stworzenia jakiegoś dania. Tym razem na blacie odcedzała się na sicie ricotta mojego Taty (przepis tutaj) a w ogrodzie ze starszą córką znalazłyśmy mini - cukinie którymi wypełniła po brzegi kieszenie swojej maleńkiej kurtki. Śliczne, drobne, kolorowe. Do tego przepiękne kwiaty cukinii z których aż szkoda było nie skorzystać.

Efektem połączenia tych składników była przepiękna tarta.
Delikatna i kremowa w smaku z wyraźnym akcentem czosnku niedźwiedziego.

Tarta z cukinią, ricottą i kwiatami cukinii


SKŁADNIKI:
Ciasto:
1,5 szklanki mąki
120 g masła (zimnego, pokrojonego w kostkę)
1 łyżka śmietany 22 %
1 jajko
szczypta soli
Farsz:
250 g ricotty
2 łyżki śmietany 22 %
2 jajka
łyżka czosnku niedźwiedziego
garść mini cukinii lub 1 mała cukinia
1 szalotka
kilka kwiatów cukinii
szczypta soli i szczypta pieprzu

PRZYGOTOWANIE:
-Wszystkie składniki ciasta mieszamy razem aż do uzyskania gładkiej konsystencji. Zawijamy w folię i chowamy na chwilę do lodówki.
-Cukinie myjemy i kroimy w cienkie plasterki. Szalotkę kroimy w drobną kostkę. Kwiaty cukinii myjemy i delikatnie osuszamy na ściereczce.
-Ciasto wyjmujemy z lodówki, podsypujemy mąką i wałkujemy. Wykładamy do formy do tarty i nakłuwamy widelcem po czym znów wstawiamy do lodówki.
-Cukinię i szalotki dusimy 3-5 minut na patelni. Ricottę mieszamy dokładnie z jajkami i śmietaną aż uzyskamy gładką masę, Dodajemy szczyptę soli, pieprzu oraz czosnek niedźwiedzi a następnie większość duszonych warzyw (zostawmy kilka plasterków cukinii do dekoracji) i dokładnie mieszamy.
-Wykładamy farsz na ciasto do tarty, układamy na nim pozostałe plasterki cukinii oraz kwiaty cukinii.

Pieczemy 30 minut w 180 stopniach (raczej na 2 polce od dołu a nie na środku piekarnika aby nie przypalić kwiatów)





niedziela, 19 października 2014

Inwazja wisiadeł. Dlaczego rodzice nieodpowiednio noszą swoje dzieci?

Kocham nosić dzieci. Uwielbiam chusty, bliskość. Kocham swobodę jaką daje mi chustonoszenie- możemy dotrzeć w wiele miejsc do których wózek by nie dotarł. Ciesze się, że chustonoszacych rodziców (ba! nawet też dziadków:)) jest coraz wiecej. Serce rośnie na ten widok a buzia sama mi się uśmiecha.
Na każdym niemal spacerze spotykam jednak wisiadła. Nie nosidła ale wisiadła - dziwne twory mające rodzicom pomóc dając taką swobodę jak chusta bez potrzeby motania a dzieciom ponoć dać bliskość rodzica i wygodę. No właśnie. Nic bardziej mylnego. Aż mnie ściska jak widzę maluszki wsadzone do tego czegoś -  dyndające nóżki, latająca główka czasem podtrzymywana przez rodzica, ciałko oparte na kroczku, czasem nawet dziecko przodem do świata. A rodzic? Dumny, bo przecież niesie przed sobą swój skarb. Niesie w tym nosidło-wisiadle. Takim nowoczesnym. Takim "praktycznym".

Dlaczego ludzie wybierają wisiadła dla swoich dzieci?

Zastanawiałam się nad tym dość długo. Dlaczego ktoś dobrowolnie chciałby swoje ukochane dziecko potencjalnie narażać na problemy z biodrami i kręgosłupem? I już wściekałam się w myślach na tych rodziców, aż zrozumiałam, że w tym problemie jest wiele ogniw.
Jednym z nich są sklepy. Rodzice czekają na swoje wymarzone dziecko, idą po wyprawkę do sklepu. A tam? Nie zazna się chusty czy dobrego ergonomicznego nosidła. Byłam w kilku Smykach i większych sklepach dziecięcych i nie znalazłam ani jednej sztuki nosidła które zapewniałoby dobre ulożenie dziecka. W zamian za to cała gama nosidełek  typu wisiadło. Wszystkie sprzedawane z zachwalającą je gadką "To takie wygodne dla rodzica i dziecka! Tak praktyczne! Dziecko blisko, można tyle zrobić...". Jedne z najpopularniejszych i, o zgrozo, najmodniejszych potrafią kosztować nawet 600 zł. Widuje się je w filmach, celebryci zza ocecanu noszą w tym swoje dzieci. 
-"To w takim razie musi być dobre"- pomyśli wielu rodziców i kupi ten produkt bądź produkt podobny a następnie nosić będzie w tym swoje dziecko.
Naiwnie marzę o edukacji producentów i sprzedawców. Edukacji nakierowanej nie tylko na zysk firmy/sklepu ale na dobro dziecka. Dlaczego to, co jest dobre i zdrowe jest produktem niszowym a to, takie wisiadła idą jak świeże bułeczki? 
Niektóre z nich są świetnym przykładem na to, że coś, co kosztuje sporo wcale nie musi być dobre. 

Dlaczego należy unikać nosideł (nieergonomicznych)

Przede wszystkim dla zdrowia swojego dziecka, niezależnie od jego wieku. W nosidle (nieergonomicznym) ciężar dziecka opiera się na jego kroczu. Plecy są niezwykle sztywne a nóżki dziecka niemal dyndają. Dziecko zamiast przyjąć pozycję fizjologicznej żabki (nóżki odwiedzione, pupka lekko zapadnięta, zaokrąglone plecy) znajduje się w niekomfortowej dla siebie pozycji która może przynieść opłakane skutki w przyszłości.


"Przecież już kolejne dziecko w tym noszę i jest ok!"
"Koleżanka swoje dzieci nosiła i są zdrowe"
To jedne z argumentów które często słyszę od rodziców którzy z tych wisiadeł korzystają. Nie zdają sobie jednak sprawy z tego że "kwiatki" w postaci problemów z biodrami i kręgosłupem wychodzą po latach. Oczywiście- nie musza i tego im wszystkim życzę jednak szczerze nie rozumiem dlaczego wybiera się taki produkt mając alternatywę i znając potencjalne ryzyko. Argument "to tylko na kilka minut dziennie" do mnie nie przemawia. 

Wybierz ZDROWĄ alternatywę

Wybór jest przeogromny. Po pierwsze istotna jest kwestia wieku: Od narodzin do momentu, gdy Twoje dziecko będzie siedziało samodzielnie odpowiednia dla niego jest tylko chusta (choć może nie tylko- bo chust też jest wiele!:)). Tylko chusta odpowiednio dopasuje się do maluszka, zagwarantuje dobrą pozycję i odpowiednie ułożenie nóżek i kręgosłupa. Później (gdy dziecko siedzi już samodzielnie) decyzja zależy od osoby noszącej. Możecie kontynuować chustową przygodę ale możecie też  skorzystać z ogromnego wyboru nosideł ergonomicznych.
Tula, Bondolino, Manduca, nosidła typu mei tai to tylko niektóre z nich. Wszystkie pozwalają na uzyskanie pozycji żabki i gwarantują i noszącemu i noszonemu komfort.
I pamiętajcie -  nie nosimy dzieci przodem do świata! Jeśli chcecie, aby dziecko lepiej widziało zawiążcie chustę / załóżcie ergonomika na plecy.

Dlaczego nosidła nie są odpowiednie dla nie siedzących dzieci?

Maluszki potrzebują odpowiedniego ułożenia nóżek - w nosidle byłyby one zbytnio odwiedzione. Chusta dopasuje się do maluszka a nosidło ma już panel o stałej szerokości, często nieodpowiedni dla dziecka poniżej 6 miesiąca życia.
Poza tym nosidło nie dopasuje się tak do maleńkiego dziecka- nie podtrzyma małego kręgosłupa i główki tak, aby była bezpieczna i nie latała na boki.

Jeżeli producent / sprzedawca wmawia Wam, że nosidło jest odpowiednie od narodzin / 3 kilo / od 3 miesiąca życia bądź też zaproponuje tzw. "wkładkę dla niemowlaka" unikajcie tego i omijajcie szerokim łukiem. To tylko chwyty marketingowe które pozwalają niektórym sprzedać nieodpowiedni towar rodzicowi jak najwcześniej podkreślając jego funkcjonalność na "cały okres noszenia dziecka".



Zadbajcie o swoje maluszki i o ich zdrowie. Nie dajcie sobie sprzedać produktu, który może przyczynić się do ich złego rozwoju.

Jeśli macie jakieś pytania lub potrzebujecie pomocy w wyborze odpowiedniego środka transportu dla swoich maluszków (chusty lub nosidełka ergonomicznego) dajcie znać, postaram się pomóc.